SATIRA TEORIYASÍNÍŃ ÁDEBIYATTANÍW ILIMINDEGI ORNÍ HÁM JANRLÍQ ÓZGEShELIKLERI
Mualliflar
Kalit soʻzlar: satira, satira nazariyasi, satirik badiiy tamoyil, janr, yumor, kulgi, tanqid, hajviy, satirik nasr, satirik obraz
Annotatsiya
Maqolada satira tushunchasining adabiyotshunoslikdagi nazariy oʻrni, shuningdek, uning janr, uslubiy vosita va voqelikni tasvirlashning badiiy tamoyili sifatidagi xususiyatlari tadqiq etilgan. Satira nazariyasining murakkab va munozarali tabiati, shuningdek, tadqiqotchilarning ushbu tushunchani ta’riflashga boʻlgan turli yondashuvlari tahlil qilinadi. Satiraning tarixiy tushunchasi, xususan, qadimgi Rim adabiyotidagi "satira" tushunchasi bilan satirik badiiyatning zamonaviy tushunchasi oʻrtasidagi farqlar aniqlanadi. Shu bilan birga, satiraning lirik, epik va dramatik shakllarda namoyon boʻlish imkoniyati koʻrib chiqiladi, bu esa uni ma’lum bir janr doirasida cheklashning murakkabligini keltirib chiqaradi. Maqolada Y.Elsberg, Y.Borev, A.Makaryan kabi tadqiqotchilarning satirani adabiyot turi, badiiy tamoyil yoki oʻziga xos janr tizimi sifatida talqin qilish borasidagi qarashlari qiyosiy aspektda koʻrib chiqiladi. Satiraning asosiy oʻziga xos xususiyati cheklanmaganligi haqidagi qoida asoslanadi.
Foydalanilgan adabiyotlar
1. Белокурова С.П. Словарь литературоведческих терминов. – Санкт-Петербург: «Паритет», 2007.
2. Эльсберг Я. Вопросы теории сатиры. – Москва: «Сов писатель», 1957.
3. Борев Ю. Комическое или о том, как смех казнит несовершенство мира, очищает и обновляет человека и утверждает радость бытия. – Москва: «Искусство»,1970.
4. Макарян А. О сатире. – Москва: «Сов. Писатель», 1967.